De verkiezingsuitslag van 13 juni 1999

Populus Dixit

Het volk heeft gesproken, de stemmen zijn binnen en geteld, en de

verklaringen voor het stemgedrag van de burger zijn ook weer de wereld

ingestuurd. Het heet dat het 'Dioxine schandaal' de coalitiepartijen

CVP-SP de das heeft omgedaan. Het blijkt inderdaad uit het verleden

dat de kiezers een heel kort geheugen hebben. Dit schandaal, dat hun

hoe dan ook rechtstreeks aanbelangt in hun persoonlijke leven, konden

ze echter niet vergeten. Tot op de dag voor de verkiezingen stonden

de koppen van de Vlaamse kranten nog steeds vol over dat fameuze

dioxineschandaal. Het getuigt mijns inziens echter van weinig

respect voor de intelligentie van de Vlaamse en Waalse kiezer om te

veronderstellen dat dit het enige punt is waarmee ze rekening zouden

gehouden hebben bij het stemmen. Zou het niet kunnen dat het geheugen

van onze heren politici deze keer wel heel erg kort blijkt te zijn?

Herinneren aan de misdaden en ontsnapping van Dutroux mag dan wel een

open deur intrappen zijn, maar ook andere stappen, of juist het

ontbreken daarvan, van deze regering zijn niet helemaal vreemd aan de

verkiezingsuitslag van gisteren. Herinnert de CVP politicus zich dan

de erg hypocriete houding bij het debat en de stemming over de verdere

staatshervorming niet meer? Of zijn ze misschien al vergeten hoe

moeilijk ze het gemaakt hebben voor het heel beperkte amnestievoorstel

uit diezelfde Vlaamse Raad. Nochtans zou hun ruggegraatloze houding

bij de bepaling van de grondwetsartikels die voor herziening vatbaar

verklaard werden nog vers in hun geheugen moeten liggen. Of de SP

politici, weten ze niet meer dat ze de sluitingen van vele kleine en

grotere bedrijven niet hebben kunnen of willen tegenhouden? Ook het

feit dat ze de sociale zekerheid niet zo zeker gemaakt hebben als ze

beloofd hadden blijkt uit hun geheugen gewist te zijn. Gelukkig laat

mijn geheugen mij nu ook in de steek, want anders zou ik nog een tijd

kunnen doorgaan met dergelijke voorbeelden. Hopelijk herinneren onze

toekomstige bestuurders zich al deze feiten wel, en kunnen we

misschien eindelijk een degelijk bestuur verwachten. Misschien maken

onze bestuurders nu eindelijk eens werk van een splitsing van de

sociale zekerheid, om ze performanter en beter betaalbaar en vooral

eerlijker te maken. Misschien gaan ze eindelijk de discriminatie van

het huwelijk afschaffen, krijgen we eindelijk een degelijke

amnestieregeling, en kan het gezin misschien weer de hoeksteen van de

maatschappij worden. Als de volgende regering dat eindelijk wil

inzien, en Vlaanderen en Wallonie geven wat het toekomt ten nadele van

het wangedrocht dat we Belgie noemen, zullen deze verkiezingen

misschien eens niet nutteloos geweest zijn, en zal de bevolking

eindelijk krijgen waar ze reeds jaren naar vragen: een degelijk

bestuur. Maar is mijn vrees ongegrond dat binnen de 100 dagen we

weer terug zullen overgaan tot de orde van de dag?

Kris CLAUW

Praeses KVHV Antwerpen

--

Het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond is een studentenclub met

afdelingen in alle Vlaamse studentensteden, die vanuit een Katholieke

levensvisie streeft naar een meer onafhankelijk Vlaanderen.