Stem voor Belgie of je gaat naar de hel!

Stem voor Belgie of je gaat naar de hel!

In De Standaard van 4 juni, roept het IPB op tot doordacht stemmen. Uiteraard wordt de Vlaming weer gewaarschuwd, om toch maar niet te extreem te stemmen. 'Anderzijds wordt de aantrekkingskracht van uiterst-rechts groter in de mate dat de democratische partijen hun taak niet altijd adequaat opnemen' weet het IPB, maar welk Vlaams alternatief er dan wel bestaat, kan het ons precies niet meedelen.

De Vlaamse Beweging is sinds het ontstaan van de Belgische (wan)staat steeds erg Katholiek geweest. De studenten van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond zijn het nog steeds, samen met vele andere jonge en oudere Vlaams gezinden. Nochtans heeft de Vlaamse Beweging nooit (op enkele verdienstelijke, doch erg kleinschalige uitzonderingen na) van de Katholieke Kerk op enige steun kunnen rekenen, meestal werd ze zelfs ronduit tegengewerkt. Of kan de oorverdovende, misdadige stilte van de Belgische Katholieke Kerk tijdens de schandalige -een democratische staat onwaardige- repressie op een andere manier geïnterpreteerd worden? Misschien waren de preken tegen de Volksunie (van voor de Belgische recuperatie van die partij), wel een steun aan het Vlaamse volk? Wanneer gaat de Kerk eindelijk eens het achterhaalde van deze Belgische staat inzien? Wanneer gaan ze eindelijk begrijpen dat de eis voor zelfbestuur niet ondemocrtisch is, maar juist een vraag naar méér democratie? Onze beide landsdelen zijn zo verschillend geworden, dat de problemen aan beide kanten van de taalgrens nog wel vergelijkbaar zijn, maar de gewenste en noodzakelijke oplossingen zo verschillend, dat alleen een specifiek beleid, gericht op de deelstaten, nog een oplossing kan bieden. Vlaanderen en Wallonië houden alleen maar elkaars groei tegen. Is dat dan democratie, de wil van het volk? Geen enkel volk wil in zijn toekomst beperkt worden. Het streven naar een onafhankelijk Vlaanderen is niet ondemocratisch, is niet enkel voor wilden, integendeel. Het willen beletten van deze gerechtvaardigde vraag naar autonomie is per definitie het meest ondemocratische dat men zich kan indenken.

Wanneer gaan we eindelijk de Kerk de vele abortussen horen veroordelen, wanneer gaan ze eens reageren tegen alle verloederende reklame die onze straten ontsiert, wanneer gaan ze het opnemen voor de godsdienstlessen in onze zogenaamd nog Katholieke scholen, hoelang moeten we nog wachten op een duidelijke veroordeling van de repressie, en een eis voor amnestie? Vergevinsgezindheid en naastenliefde moeten onze drijfveren zijn als Katholiek of Christenmens en deze waarden komen geenszins in botsing met onze jarenoude wens van een onafhankelijk Vlaanderen. Het wordt tijd dat we deze boodschap uitdragen in Vlaanderen, België en de wereld. Dan zal ze hopelijk eindelijk ook doordringen tot de Katholiek Kerk.

Alles Voor Vlaanderen,

Vlaanderen Voor Kristus.

Kris CLAUW

Praeses KVHV Antwerpen 1998-'99