• Thuis
• Perscentrum Hermes
  • Wat is Hermes?
  • Lijst mededelingen
  • Verdeellijst
  • Mededeling verzenden
• Politiek nieuws
  • Politiek nieuws
  • Nieuwsbronnen
  • Mijn Politiek nieuws
  • Mijn nieuwsbronnen kiezen
  • Buitenlands nieuws
  • Buitenlandse nieuwsbronnen
• Verwijzingen
  • Verwijzingen
  • Verwijzingen toevoegen
• Iskander
  • Wat is Iskander?
  • Artikelenlijst
  • Verdeellijst
• Diogenes
  • Wat is Diogenes?
  • Artikelenlijst
  • Verdeellijst
• RSS feeds
• Brievenbus
  • Gastenboek
  • Brievenbus
• Omtrent
  • Wat is nieuw?
  • Wat is Politiek.net?
  • Word vriend van Politiek.net

Regering Leterme I: toespraak Bart De Wever

Ik heb gisteren even herlezen wat ik op 23 december 2007 op deze tribune heb verklaard naar aanleiding van de installatie van de regering Verhofstadt III. Ik heb gemerkt dat ik die tussenkomst vandaag grotendeels zou kunnen hernemen, mits aanpassingen van namen en data. Daarom zal ik nu beginnen met een quasi letterlijke herneming van mijn begin op 23 december. Ik stelde toen dat de N-VA gedurende zes maanden (intussen negen maanden) als loyale partner van CD&V had deelgenomen aan de onderhandelingen voor een definitieve regering. En dat onze partij daarbij focuste op de hervormingen die nodig zijn voor het behoud van de welvaart en het welzijn van alle burgers in dit land. Ik sprak en spreek dan natuurlijk over de staatshervorming. Mijn partij was en is daarbij steeds bereid tot een eerbaar vergelijk. Want niet alles kan in één slag worden binnengehaald. Maar, de N-VA is niet bereid plat op de buik te gaan. Gisteren niet, vandaag niet, morgen niet.

Dat heb ik op 23 december gezegd ter attentie van de goede verstaanders. Ik zeg het vandaag opnieuw aan de goede verstaanders, al is het maar omdat ik de indruk heb dat die vandaag nog talrijker zijn geworden dan toen.

Ik denk niet dat deze houding ons tot onredelijke mensen maakt, tot caractériels zoals sommigen zouden zeggen. Nog minder is het onze bedoeling om wie dan ook te gijzelen met onze houding. Wat wij vragen is immers niet het onmogelijke, wat wij vragen is het noodzakelijke!

Net zoals op 23 december moet ik u melden dat wij vanuit ons engagement voor de staatshervorming niet kunnen toetreden tot deze regering. Talloze keren hebben wij onze kiezers immers beloofd dit niet te doen zonder garanties dat er een ingrijpende hervorming zou komen en zonder een definitieve bezegeling van de splitsing van BHV. Deze voorwaarden zijn vandaag niet ingevuld. Nog niet. Want deze regering neemt zich wél voor om deze zaken tegen de zomer te regelen. Dat is voor ons een heel belangrijk engagement. Te meer daar de communautaire teller inmiddels op positief staat: met de stemming over BHV in de commissie en met een bescheiden eerste pakket institutionele hervormingen. Reden genoeg voor de N-VA om de afwachtende houding van 23 december na vandaag verder te zetten. Wij willen betrokken blijven bij de verdere communautaire besprekingen en onze verantwoordelijkheid nemen om het tweede pakket te doen slagen. En voor alle duidelijkheid: de lat ligt op het niveau van het kartelprogramma dat we samen hebben geschreven, waarvoor we samen campagne hebben gevoerd en waarvoor we al die maanden lang samen hebben onderhandeld. Er zijn genoeg redenen om pessimistisch en zelfs sceptisch te zijn, maar deze materie is voor ons te belangrijk om het zomaar op te geven. Iedere kans moet ten volle benut worden. Deze zomer zullen we definitief zien waar we staan. En dan zullen wij eerlijk evalueren wat wij moeten doen.

Inmiddels zal de N-VA zich niet nodeloos desolidariseren van het regeerakkoord dat vandaag voorligt. Want dit bevat veel intenties waar wij ten volle achter staan en waarvan wij hopen dat het budgettaire plaatje ze ook daadwerkelijk mogelijk zal maken (want laat ons eerlijk zijn, dat valt nog te bezien, zeker gezien de budgettaire toestand waarmee deze ploeg moet starten).

Ook wij zijn een voorstander van een verhoging van de belastingvrije som, de vermindering van het aantal aanslagvoeten, het wegwerken van de werkloosheidsval, de verlaging van de belastingen in het algemeen, het activeren van werklozen en de sluitende aanpak. Ook wij zijn een voorstander van een strengere nationaliteitswetgeving, van de mogelijkheid van economische migratie voor knelpuntberoepen, en van een humaan maar strikt asielbeleid. Ook wij zijn een voorstander van sociale maatregelen die vooral ten goede komen van de zwaksten in onze samenleving. Ook wij willen hogere pensioenen.

Helaas bevat dit regeerakkoord ook elementen die wij als ronduit negatief beschouwen. Neem nu de regularisatie van afgestudeerde artsen die gezien de contingentering geen erkenning van de ziekteverzekering zouden kunnen krijgen. Vlaanderen organiseert strenge selectieproeven om te voorkomen dat er te veel artsen zouden afstuderen. De Franstaligen hebben veel te lang niets ondernomen en zitten nu met een prangend teveel aan afgestudeerde artsen. Hun regularisatie zou een slag in het gezicht zijn van de vele Vlaamse jongeren die niet aan een artsenopleiding mochten beginnen. De goede leerling wordt gestraft, de slechte beloond. Dat is een onrechtvaardigheid die wij niet zullen steunen.

Verder is er de samenstelling van deze regering. Het feit dat deze regering meer Franstalige dan Vlaamse excellenties bevat, terwijl Vlaanderen 60% van de bevolking uitmaakt (en voor 75% van de welvaart in dit land zorgt). Aanvankelijk dacht ik dat het geleden was van begin de jaren 1970, maar ik had me vergist. Het is nog nooit eerder gebeurd sinds de verdwijning van de unitaire partijen. Ik betreur dit ten zeerste.

Ik kom tot mijn besluit: Wat zal onze houding vandaag zijn?

Precies omdat er nog niets verloren is, zullen wij deze regering voorlopig het vertrouwen geven. Alleen ikzelf zal mij als voorzitter van de N-VA onthouden, om zo een krachtig signaal te geven dat dit vertrouwen slechts een voorlopig vertrouwen is en dat het licht nog steeds ? net zoals drie maanden geleden ? op oranje staat. Het staat nog niet op rood, maar evenmin op groen. Ik steek bovendien niet onder stoelen of banken dat dit vertrouwen vooral uitgaat naar onze kartelpartner CD&V. Samen met hen willen wij de komende maanden hard blijven werken voor meer Vlaanderen! In juli zullen we het weten. Eindelijk? Want, collega?s, laat ons eerlijk zijn, om Hugo Claus te citeren: ?T es tied dat ut es?. Het is de laatste rechte lijn, we zullen ons daarbij constructief opstellen: rechtlijnig maar redelijk, standvastig in onze overtuiging, realistisch in ons optreden. En bovenal, trouw aan ons woord aan de kiezer! Ik dank u.