HERMAN VAN AUTGAERDEN: « MEER VLAANDEREN IN VLAAMSE RAND »
Vandaag komt de Volksunie in Alsemberg (Beersel) bijeen voor haar nationale ‘Randdag’. Daarmee eist de partij meer politieke aandacht op voor de sociale, culturele en ecologische verdringing in de Vlaamse Rand. De VU kiest met zijn ‘politiek platform’ in elk geval duidelijk de kant van de Rand.
Herman Van Autgaerden (VU), gedeputeerde Vlaams-Brabant, zet in het
inleidend referaat de bakens uit van een ‘integraal randbeleid’. Bevoegd voor het beleid Vlaams karakter, nam en neemt hij samen met het provinciebestuur het voortouw. Met haar gedurfd taalbeleid en haar schragend cultuur-, woon- en ruimtebeleid, pakt Vlaams-Brabant de problemen aan op het terrein. De daadkracht en de vrucht-bare resultaten van het provinciaal beleid hebben de Vlaamse Regering reeds meermaals tot voorbeeld gediend.
Maar om verdere verfransing in de Vlaamse Rand echt tegen te houden is er veel meer nodig. De Vlaamse Gemeenschap zal voor haar beleid de passende geldmiddelen moeten vrij-maken : miljarden extra. En bovenal moeten belangrijke institutionele en beleidsmatige hefbomen in Vlaamse handen komen. Alleen meer Vlaanderen in de Vlaamse Rand kan het Vlaams karakter van de streek vrijwaren en versterken. De Vlaamse Rand moet dan ook zo spoedig mogelijk ingebed worden in een onafhankelijk Vlaanderen.
Het probleem van sociale, culturele en ecologische verdringing in de Vlaamse Rand is genoegzaam bekend. Ook vandaag nog neemt de verfransing en internationalisering hand over hand toe, terwijl Vlamingen zich meer en meer vreemden voelen in hun eigen streek. De ‘collaboratie’ om den brode van kleinhandel en klein- en middenbedrijf roept reacties op, die veelal weinig zoden aan de dijk brengen. Anderzijds zijn de twee kinderen van de meest recente staats(her)vorming, het rechtstreeks verkozen Vlaams Parlement en de jonge provincie Vlaams-Brabant, werkbare instrumenten om het tij te keren.
Vooral de provincie geeft het voorbeeld om, voorbij de taalstrijd, een
tastbaar taalbeleid te voeren. De nadruk daarbij ligt overduidelijk op
verwerving van taalkennis. Want taalkennis is dé hef-boom voor sociale, culturele en economische deelname aan de samenleving. Kennis van het Nederlands is ook één van de voorwaarden die de VU verbindt aan stemrecht voor migranten en anders-taligen. Bijzonder aandacht gaat verder naar het onderwijs, het bibliotheekwezen en het straatbeeld. Daarnaast is er een versterkt cultuurbeleid met onder meer de gemeenschapscentra en de Randkrant en wordt koortsachtig gewerkt aan een provinciaal ‘integratieplan’.
Tenslotte neemt Vlaams-Brabant ook toonaangevende initiatieven op het vlak van huisvesting en ruimtelijk beleid.
Maar Vlaams-Brabant wordt vaak miskend door vooral federale overheidsdiensten en tegengewerkt door onwillige gemeentebesturen in ‘de zes’. Als intermediair bestuur beschikt de provincie ook over onvoldoende financiële armslag. En tenslotte zijn belangrijke institutionele en beleidsmatige hefbomen nog steeds in federale handen. Om echt greep te krijgen op de Vlaamse Rand is er dus meer nodig. De Vlaamse Gemeenschap zal allereerst vele bijkomende miljarden moeten investeren in taal-onderricht, integratie en huisvesting. Daarnaast moet Vlaanderen ook dringend een aantal
hefbomen in eigen handen nemen om de toekomst veilig te stellen. De
faciliteiten moeten worden afgeschaft, ook en vooral in het onderwijs. De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde moet worden opgesplitst om definitief de navel tussen Franstaligen in de Vlaamse Rand en Franstalige Brusselaars door te knippen. Het rechtsgebied Halle-Vilvoorde moet worden losgemaakt van het rechtsgebied Brussel in het kader van de lopende hervorming van politie en gerecht. En tenslotte moet de hele ‘organieke gemeente- en provinciewetgeving’ zoals in het Sint-Michielsakkoord werd afgesproken tot de bevoegdheid van het Vlaams Parlement behoren, met inbegrip van de kiesregelen. Alleen meer Vlaanderen in de Vlaamse Rand kan het Vlaams
karakter van de streek vrijwaren en versterken. De Vlaamse Rand moet dan ook zo spoedig mogelijk ingebed worden in een onafhankelijk Vlaanderen.
Printervriendelijke versie
top