Verspreidt de provinciale bibliotheek van Hasselt pornografisch materiaal met kinderen ?
Persbericht: verspreidt de openbare bibliotheek van Hasselt pornografisch materiaal met kinderen ?
Er bestaat in ons land een vrijheid van meningsuiting, uitdrukkelijk ingeschreven in de universele rechten van de mens en in de Belgische grondwet, maar in de praktijk is dit dode letter en leven we in België blijkbaar in een politiestaat, die naar mijn aanvoelen in sommige gemeenten bijna neigt naar een dictatuur. Daarom wil ik graag enkele nuances maken bij de actualiteit van de laatste weken.
Dit laatste naar aanleiding van een reactie op de artikels in de media omtrent de optocht voor het naaktstrand in Bredene en naar aanleiding van de controverse rond de vermeende pedofiel Roland Derongé uit Tervuren.
Persoonlijk heb ik geen behoefte aan nudisme, maar ik heb er alle begrip voor dat een bepaalde groep van mensen op deze alternatieve manier aan lichaamsbeleving wil doen en ook het recht moet krijgen om hiervoor in alle vrijheid op straat te komen . Wat ik niet begrijp is de hypocrisie van de overheid hieromtrent. We leven in een tijdperk van het verregaand doorbreken van allerlei taboes en het afleggen van de schroom om naaktheid is een ervan. In de middeleeuwen maakte men rond bloot geen problemen, getuige de talrijke schilderijen en teksten uit die periode . Ook in andere landen in Europa is men uiterst tolerant, denken we aan de alomtegenwoordige naaktstranden , aan de openbare sauna's in de Skandinavische landen, enz. Op de commerciële zenders krijgen we voortdurend ongecensureerd bloot in films en erotische programma's te zien. Onlangs prijkte er nog een afbeelding van naakte mensen op de achterkant van het Belang van Limburg naar aanleiding van een openbaar (bloot) optreden op theater op de markt in Maaseik. De dansgroep 'Company Thor' die op 15 januari 1999 optreedt in het CC te Hasselt danst geruime tijd (uiterst kunstzinnig) volledig naakt op het podium . Deze initiatieven gaan uit van de overheid zelf en blijkbaar heeft men dan geen moeite met naakt. Wat mij daarom verontrust in het hele gebeuren is de hypocrisie , de dubbelzinnige en willekeurige houding van de overheid omtrent deze zaken en de beknotting van de individuele vrijheid van de mens in dit alles. Treinbestuurders mogen probleemloos staken en daarmee het hele land in rep en roer zetten. Als mensen vreedzaam op straat willen komen om hun mening te uiten zoals Jacques Deroo in Bredene, worden ze op alle mogelijke manieren beknot, met o.a. dreiging tot het verlies van burgerrechten, veroordelingen, enz. Zelf werden we zo als VIVANT-sympathisanten door de politie van de markt in Genk gehaald en werd er tegen de verantwoordelijke proces-verbaal opgesteld alleen maar omdat we (zeker niet opdringerig) folders en ballonnen wilden uitdelen. Het recht op individuele vrije meningsuiting bestaat in de repressiestaat België blijkbaar niet.
Ik begrijp ook niet goed de heibel die door justitie en in de pers gemaakt werd naar aanleiding van de voorlichtingsfilms van Studio Landstar van de opgepakte man uit Tervuren. Uiteraard heb ik bijzondere moeite met de gebrekkige en onverantwoordelijke organisatie van zijn vakantiekamp en als de media correct zijn , zijn bizarre omgang met kinderen. Maar dat men nu opeens juridische problemen maakt rond de seksuele voorlichtingsfilms van studio Landstar, die reeds dateren uit 1991, is verbijsterend. Voorzover het over de juiste films (Seksuele voorlichting en De menstruatie) gaat, zijn deze alom verspreid en staan deze bijvoorbeeld reeds jarenlang in de vrije uitleen van de Provinciale bibliotheek in Hasselt en bevinden zich in heel wat schoolbibliotheken. Op maandag 24 augustus jl. kon ik beide videobanden nog probleemloos uitlenen. De beelden op deze video's zijn extreem (diverse naakte kinderen met hun geslachtsdelen in close-up; masturberende kinderen; close-up van de penetratie tijdens de geslachtsdaad, enz.), maar wanneer ze in de juiste pedagogische context gebruikt worden, zijn ze m.i. niet choquerend en zeer bruikbaar om aan seksuele voorlichting bij jongeren te doen. Aan de video over de menstruatie werkt trouwens Rachel Frederix (ex-BRT; Musti) mee als commentator. Ik begrijp niet waarom deze video's na 8 jaar opeens als oneerbaar bestempeld worden. Persoonlijk heb ik er meer moeite mee dat deze pornografisch interpreteerbare afbeeldingen door eender wie vrij uitleenbaar zijn in een openbare bibliotheek en de overheid anderzijds een inquisitie voert tegen alle mogelijke naaktafbeeldingen van kinderen. Filmrolletjes met je eigen naakte kinderen zijn momenteel reeds strafbaar. Mag ik concluderen dat de provinciale bibliotheek nu ook strafbaar is, want ze verspreidt pornografische afbeeldingen van kinderen. Helaas bestaat immers ook het risico dat de uiterst waardevolle videobanden in totaal verkeerde context, door bijvoorbeeld pedofielen misbruikt kunnen worden. De banden zijn zelfs door minderjarigen uitleenbaar. Als men de voorlichtingsfilms van studio Landstar in vraag stelt, kan men als men dit wil de voorlichtingsfilms van BRT-medewerker Roland Verstraelen (Een jongen wordt man, enz.) uit begin jaren '70 nu ook in vraag gaan stellen en de man juridisch betichten, want daar werden ook reeds kinderen met de geslachtsdelen in close-up getoond. Is er geen heksenjacht ontstaan in het post-Dutroux tijdperk en kunnen we niet spreken van een pedofilie-inquisitie.
Graag zou ik willen pleiten voor een meer serene aanpak, zowel van justitie als van de pers, zeker als het om mogelijke vormen van pedofilie gaat. Op dit moment liggen de twee voorlichtingsfilms van studio Landstar bij mij thuis. Ben ik nu ook strafbaar omdat ik oneerbare videobeelden met kinderen in mijn bezit heb ? Ik werk als docent in een opvoedersopleiding en besef tenvolle hoe ver de pedofilie-angst het pedagogische milieu is doordrongen. Opvoeders in instellingen durven verdrietige kinderen niet meer vastpakken en knuffelen, jonge kinderen worden niet meer intiem gewassen, tenzij met enkele opvoeders tegelijk en elke handeling met kinderen die verkeerd kan geïnterpreteerd worden, wordt angstvallig vermeden uit vrees ten onrechte beticht te worden . Slechts enkele misnoegde kinderen in instellingen, scholen , vakantiekampen of jeugdbewegingen kunnen hun begeleiders probleemloos van pedofilie betichten, zo weerwraak nemen en meteen worden deze mensen in de pers gebrandmerkt voor het leven, schuldig of niet. Natuurlijk is misbruik van kinderen erg en de zwaarste straffen moeten bij aangetoonde schuld uitgesproken worden, maar in een zich menselijk noemende rechtsstaat is een burger net zolang onschuldig tot zijn schuld bewezen wordt. De geringste uitspraak van een of ander kind of volwassene (denk aan de Genkse priester , aan de beschuldigingen van getuige X1, de twee aangehouden vakantieleiders ) zijn momenteel voldoende om iemand te ruïneren. Is het niet zinvoller de aandacht van de media blijvend te richten op de echte maatschappelijke problemen , waaronder de gebrekkige werking van politie en justitie die het mogelijk gemaakt heeft dat mensen zoals Dutroux probleemloos jarenlang hun gang hebben kunnen gaan.
Gielen Gerard lic. Pedagogische Wetlic. Familiale en Seksuologische Wet.
Hasselt tel/fax 011/222763 Gerard.Gielen@advalvas.be
Printervriendelijke versie
top